بام نیلی قفس

من ...

chakaameh — Sat, 19 Dec 2009 20:21:26 GMT

من فکر می کنم که تو هرگز نبوده ای

جز ادعای عاشقی ای بیمار عاشقی

من خسته ام از این همه تکرار ادعا

از آن همه گسستن و تکرار عاشقی

دیگر نگو که عشق ، سرآغاز بودن است

بس کن ! بس است این همه اصرار عاشقی

من گیج می شوم از این برخورد نادرست :

اصرار مضحک تو بر اقرار عاشقی

تردید کرده ام که مرا درک می کنی

قصدت چه بود از آن همه ، آوار عاشقی ؟

من برده تخیل خام تو نیستم

انسان ببین مرا و نه ابزار عاشقی !

با روزه سکوت ، فقط درد می کشم

خوشحالم از رسیدن افطار عاشقی !

غسل ...

chakaameh — Sun, 13 Sep 2009 14:14:18 GMT

غسل جنایتی که تو کردی ، حرام باد

دوزخ برای رهرو تو ، مستدام باد

شیطان به ننگ روح تو تعظیم می کند

عمر تو و قساوت تو ، بی دوام باد

ترسیده ای ؟! چرا که نه ؟! این سرنوشت توست

ایام ترس و وحشت و ذلت ، بکام باد

لعنت به تو ، به اشک دروغین و خدعه ات

تقدیر سبز سرخی ما ، انتقام باد

قدرت پرست و مدعی شیعه « علی » ... ؟!

نفرین به تو : به رهبریِ ، این نظام باد !

تبدیل ...

chakaameh — Sat, 13 Jun 2009 15:05:23 GMT

تبدیل شد به شاعری از ، جنس اشک و خون

بیزار از دروغ خدا ، عاشق جنون

دیگر مهم نبود ، که انسان هبوط کرد

تقدیر : اوج ذلت یک ملت زبون ...

گاهی ...

chakaameh — Wed, 27 May 2009 08:55:18 GMT

گاهی سکوت ، راوی تقدیر می شود

اشکی به جرم عاطفه تعزیر می شود

گاهی صدا به جرم همان لرزش خفیف

همدست حس و ثانیه ، تفسیر می شود

گاهی غزل به جرم لطافت ، بلا درنگ

تنفیذ حکم عشق تو تعبیر می شود

گاهی جنون به حد خود عشق می رسد

وقتی که اشک ، مانع تصویر می شود

اما چه باک از این همه جرم کم و زیاد

وقتی که « عشق » ، باعث تقصیر می شود ...

سر ...

chakaameh — Tue, 12 May 2009 16:44:18 GMT

سردرگم از هجوم شتابان لحظه ها

درگیر عکس و خاطره و درد می شود

گرمای بی نهایت یک عشق سوخته

بی تو تمام می شود و ، سرد می شود

در گیرودار قسمت حق « من » و « تو » یی

زوج است ، آنچه عاقبتش ، فرد می شود

یادم نبود از این دل تنهای نا امید

سرخی ، که در نبودن تو ، زرد می شود

اینجا زنی نشسته که دور از حضور تو

ترسیده از زنانگی اش ، مرد می شود

اینجا زنی نشسته که بی عشق گمشده

گم می شود درون خودش ، طرد می شود ...

در ...

chakaameh — Tue, 28 Apr 2009 16:51:16 GMT

در شهر ، در کلام و در اندیشه شما

تحقیر می شوم که : زنم ! غصه نیست این ... ؟!

همیشه هم " همینه که هست و نباید از

حق و حقوق ... " دم بزنم ! غصه نیست این ... ؟!

بال و پرم شکسته که : " حتی در اوج شعر

با شوق عشق ... " پر نزنم ! غصه نیست این ... ؟!

من ...

chakaameh — Sun, 12 Apr 2009 18:59:28 GMT

من می شناسمت ، به نشانی نیاز نیست

بحث سکوت ، بحث نشیب و فراز نیست

اشکی که می رود ، برود ، عشق بی صداست

بحث دو روز و یک شب و افشای راز نیست

آواز می شوم از خودم ، از این دلی که سوخت

در یک سکوت ژرف ، نیازی به ساز نیست

درد آشنای عشق نبودی ، گلایه ؟ هیچ

بحث شکایت و سخن قهر و ناز نیست

بر عشق سجده می کنم این اوج خلسه است

این هم ستایش است ، نگو که نماز نیست ...

تاریخ ...

chakaameh — Thu, 09 Apr 2009 17:27:18 GMT

تاریخ " ایران " مملو از ، جنگ است و نفرت های شوم

لعنت بر این خودکامگی ، لعنت به قد رت های شوم

" ایران " زیبا و عرب ، اسلام شمشیر و غضب

لعنت به شمشیر و غضب ، لعنت به سیرت های شوم

چنگیز و تیمور طمع ، آغا محمد خان مرگ

لعنت بر این تاریخ تلخ و سوء شهرت های شوم

کشورگشایی : شوق زن ، قدرت ، شکوه و تاج و تخت

لعنت بر آن تخت و طمع ، بر این اسارت های شوم

گفتن ا ز آن ویرانگی ، سودی ندارد جز دریغ

لعنت بر اندوه زمین ، لعنت به حسرت های شوم ...

یک ...

chakaameh — Fri, 03 Apr 2009 14:10:18 GMT

یک درب آهنین و کلیدی ، که گم شده است

یعنی خیال خام امیدی ، که گم شده است

می آیم از نهایت شب ، از دل غروب

در انتظار نور سپیدی ، که گم شده است

دیگر نگو از اشتیاق از معجزات عشق

کو عشق ... ؟! ای خدا ... ! تو ندیدی که گم شده است ... ؟!

رویای گفتن غزلی ساده می شود

کابوس احتمال مفیدی ، که گم شده است

جدی نمی شود گرفت این شعر خسته را :

تنها نمود بغض شدیدی ، که گم شده است ...

خوشحال ...

chakaameh — Tue, 17 Mar 2009 21:19:18 GMT

خوشحال می شوم که مرا یاد می کنی

اما سراب تشنه به جایی نمی رسد

پرواز کن که مرغ قفس دیده هرگز از

کنج قفس به اوج رهایی نمی رسد

دل خوش نکن که با " من " ی ، از این من و تویی

فهمیده ام به من ، به تو ، " ما " یی نمی رسد

با این همه تفاوت و این سطح از اختلاف

نوبت به پرسش " تو کجایی ؟ " نمی رسد

حسی به بودن تو ندارم ، چرا ؟ نپرس

ذهنم به درک چون و چرایی ، نمی رسد

عاشق نبوده ام که بدانم چه می کشی

از قلب سرد من ، که ندایی ، نمی رسد ...