قصیده ای ...
قصیده ای بنویس و ، بگو حکایت آه را
غزل بگو که بخوانم ، شکوه عمق نگاه را
شب است و پنجره باز و دو شمع ، روشن و ناغافل
غزل بگو که نبینم ، غم قصیده ماه را
بدون فلسفه بافی ، غزل بگو غزلی ناب
که شاعرانه بگویی ، صفای شوق گناه را
غروب غمزده اینجا ، پیام زنده بگوری ست
غزل بگو که ببینم طلوع نرم پگاه را
غزل ؟ قصیده ؟ دو بیتی ؟ مهم وجود من و توست
بمان که با تو بخوانم ، تمام قطعه راه را ...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم آبان ۱۳۸۹ ساعت 5:44 PM توسط افرا
|